Ege’nin iki önemli kulübü BAYK ve MİYC, aynı hafta sonunda düzenledikleri Burhanettin Tekdağ Kupası ve BAYK Güz Trofesi 4. Ayak yarışlarıyla rüzgâra karşı bir mücadele verdi. “Yarış şöleni” derken elbette ki bir kinayeden söz ediyorum; çünkü Ege’de kulüp yarışlarının çakışması camia içinde uzun süredir konuşulan ve tad kaçıran bir konu. Bu tercih, tekne sahiplerini zor durumda bıraktığı gibi kulüplerin kendi yarışlarına zarar veriyor.
Burhanettin Tekdağ Kupası: Marmaris’in Vazgeçilmez Yarışı
Marmaris’in eski kulüp başkanlarından Burhanettin Tekdağ adına düzenlenen bu yarış, yılın son yarışları arasında bulunması ve taşıdığı anlam nedeniyle Marmaris filosu için özel bir yere sahip. Ancak bu yıl Bodrum’dan da hatırı sayılır sayıda teknenin tercihi MİYC yarışları olunca, BAYK Güz Trofesi 4. ayak sadece 7 tekneyle yapılabildi.
Bu tür çakışmalar geçen yıl da gündemdeydi. Campus Cup ile çakışan bir kış trofesi ayağı, ekonomik sebeplerle yarış seçmek zorunda kalan ve BAYK Kış Trofesi’ni takip eden teknelerin DNE puanı almasına yol açmış; özellikle kursiyerlerle yarışan ekipler için büyük program sıkıntısı yaratmıştı. Bugün hâlâ aynı çakışmalara çözüm bekleyen ciddi bir kalabalık var.
Nitekim bu hafta sonu her iki bölgede de rüzgarsızlık yaşanması, işleri daha da zorlaştırdı
XR 41 GÖRÜCÜYE ÇIKTI
Burhanettin Tekdağ Kupası’nda Türk filosuna katılan ilk XR41 kurulumunu tamamlayıp sahibi Gleb Senerenko’ya teslim edilerek start hattına yetişti.
Tüm dünyada TCC değeri tartışılan XR41’in puanını gördüğümde ben de şaşkına döndüm ve hemen ORC belgesini inceledim. Bir yerde bir yanlışlık olduğu aşikâr. Sevgili İzzet Gömenoğlu’nun bu konudaki açıklaması oldukça net ve aydınlatıcı; okumanızı tavsiye ederim.
Hafif havanın hâkim olduğu yarışta tekneyi kısa da olsa inceleme fırsatım oldu ve doğrusu aşırı hızlı bir tekne görmedim. Elbette alışma süreci, ekip koordinasyonu ve trimler zamanla oturacaktır; fakat bu fiyat ve sınıftaki bir teknenin hâlâ Farr 40 ile mücadelede zorlanıyor görüntüsü beni ikna etmedi.
Şahsen, eski jenerasyon X41’in IRC’de daha başarılı, ORC’de ise hâlâ yeni jenerasyonun güçlü bir rakibi olduğu fikrindeyim.
RUNNER PARKURA GERİ DÖNDÜ
BAYK Güz Trofesi 1. Ayak’ta talihsiz bir şekilde direğini kaybeden Gino Yachting – Runner, Marmaris’in usta eli Mustafa Tezcan sayesinde yeniden hayat buldu.
M2 Arma firmasının çift gurcatalı ve orijinalinden 60 cm daha uzun direği başarıyla tekneye adapte etmesiyle, “yaşlı kız” modern bir arma ile parkura döndü. Zamanla performansının daha da artacağını öngörüyorum. Ekibe hayırlı olsun.
MİYC’TEN SERTİFİKA ULTİMATONU
Burhanettin Tekdağ Kupası’nın ilk günü verilen brifingin ardından kulüp komodorunun yaptığı açıklamada, 2026 Kış Trofesinde Club sertifikasıyla yarışacak teknelerin yalnızca o haftanın değerlendirmesinde kupa alabileceği, ancak trofe genel sıralamasında değerlendirilmeyeceği ifade edildi.
Bu, oldukça adil bir yaklaşım. Yine de yarışların asıl keyfi, tüm teknelerin international sertifika almasıyla ortaya çıkacaktır; bu kesin.
YARIŞTAN KISA ENSTANTENELER
İlk gün sağanak yağmur, şimşek ve bardaktan boşalırcasına yağış nedeniyle yarış yapılacağına pek ihtimal vermiyorduk. Ancak hakem kurulunun sabırlı bekleyişi sayesinde, yağmurun hafiflemesiyle saat 15.00 civarı denize çıkabildik.
Rüzgârın anti-stabil olduğu şartlarda parkur yarışı mümkün olmayınca, günü kurtarmak adına Keçi Adası dön–gel rotası tercih edildi.
Keyifli bir yarış mıydı? Hayır.
Dur-kalkların çok olduğu bir gündü; ama bazen bir yarışı yapmak, hiç yapmamaktan daha iyidir. Tam da öyle bir gün yaşadık.
Starttan sonra gözüme çarpan en etkileyici performanslardan biri, eski MİYC Başkanı Zafer Öznur’un Farr 40’ının süratiydi.
Ekibin tekneye iyice alıştığı ve her geçen hafta üstüne koyduğu hissediliyor.
Bir Bu hafta aynı zamanda ülkemizi Rolex Middle Sea Race’de harika temsil ederek ORC3 sınıfında birincilik kazanan Onur Tok – Beymetal ekibi de parkurdaydı. Dur-kalklı yarışın şanssız ekiplerinden olsalar da, kış trofesinde düzenli katılımlarının rekabete olumlu katkı yapacağı kesin.
Cheese Sailing – A35, günün en başarılı ekiplerinden biriydi. Sağnakları çok iyi kullanarak ORC C grubundan sıyrılıp ön grupla finişe gelen ekip yarışı kazandı.
İkinci gün ise harika güneş ve renk cümbüşüne rağmen rüzgar yüzünü göstermedi. Saat 14.38 ’de filonun marinaya dönmesi kaçınılmazdı.
Bu nedenle bir gün önce yarış yapmayı başaran başhakem Ezgi Kalaycı ve ekibi haftanın gerçek kahramanı oldular; kupa töreninin yapılabilmesini sağlayan da onların emeğiydi.
BODRUM’DA “N Kod altı Aydın
Bodrum sularında ise şans hiç yaver gitmedi.
İlk ve ikinci gün İptal edilen yarışlar ile son bulacak ce filo yarışamadan evlerinin yolunu tutacaktı. Peki güz trofesi 3 ayak olsa , bu senaryo yaşanmasa , yarışlarda çakışmasa daha iyi olmazmıydı ?
Bu da bize bir kez daha gösterdi ki, iki farklı coğrafya iki farklı kader demek.
Her iki bölgenin kendine özgü meteorolojisi var ve bu coğrafyalara hâkim olmak, yıllık fırtına takvimi ve diğer kulüplerin yarış takvimine göre yarışlar planlamak ne kadar önemli bunu bir kez daha anlamış olduk.
Çakışan yarışların çakışmasının sebebi hangi külüp bilmiyorum ancak filoda büyük bir kesimin ağız birliği ile söyliyebilirim ki bu iki kulübün yarışlarınıda seviyor ve maksimum ölçüde katılmak katılmak isteyen bir kalabalık var. Hal böyle oluncada iki kulubünde bu konuda iletişimde bulunması gerekiyor hatta neden Marmaristen , Bodrum ‘ a , Bodrum ‘ dan Marmaris ‘ e yarışmayalım ? Tercih etmek zorunda bırakılmak yerine daha az ancak daha kalabalık ve nitelikli yarışlar arzu etmek bir kabahat olmamalı sanırım.
Kış trofeleri yaklaşıyor , heyecan dorukta ve herkes son hazırlıklarını yapmakta. İstanbul ‘ dan yarışlara iştirak edecek tekneler var , bu yıl rekabetin dahada artmasını ön görüyoruz.
Yüzünüzden yel teninizden tuz eksik olmasın.
